Οι αγανακτισμένοι των γηπέδων: Πανό και συνθήματα κατά πρωθυπουργού και πολιτικών
Σούπερ Λίγκα: Το προφίλ της 7ης αγωνιστικής
Η οργή του κόσμου για την απάνθρωπη πολιτική της κυβέρνησης μεταφέρεται από τις πλατείες, τους δρόμους και τις συνελεύσεις, στα γήπεδα. Το πρώτο ηχηρό μήνυμα δόθηκε το Σαββατοκύριακο σε 4 από τα 6 γήπεδα της Σούπερ Λίγκας. Συνθήματα εν χορώ κατά του Γιώργου Παπανδρέου, των πολιτικών και της Βουλής και πανό με πολιτικό περιεχόμενο στο Ολυμπιακό Στάδιο, τη Ν.Σμύρνη και το “Γεντί Κουλέ” του Ηρακλείου. Πανό που άναψαν φωτιές, ιδίως στο ΟΑΚΑ, καθώς σύμφωνα με το γράμμα του νόμου (βλέπε κανονισμούς UEFA) απαγορεύεται στα γήπεδα η ανάρτηση πανό με πολιτικό ή ρατσιστικό περιεχόμενο. Και μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο, οι παρατηρητές αγώνων (και όχι οι διαιτητές) δίνουν εντολές για τη διακοπή ή συνέχιση ενός αγώνα.
Τα πρώτα συνθήματα κατά της κυβέρνησης (με αρκετά κοσμητικά επίθετα για τον πρωθυπουργό) ακούστηκαν το βράδυ της Πέμπτης στο γήπεδο της Τούμπας από τους οπαδούς του ΠΑΟΚ στο ματς με τη Σάμροκ. Συνθήματα βεβαίως που δεν μπορούσαν να καταλάβουν ο παρατηρητής και διαιτητής του αγώνα.

Το απόγευμα του Σαββάτου στο Περιστέρι, οι οπαδοί του Ατρόμητου ξεκίνησαν τα συνθήματα κατά πρωθυπουργού και κυβέρνησης. Στην αρχή εισέπραξαν το χειροκρότημα των οπαδών του ΠΑΣ και στη συνέχεια οι Γιαννιώτες οπαδοί ένωσαν και τις δικές τους φωνές αποδοκιμασίας μ’ αυτές των φιλάθλων του Ατρόμητου.

Το Σαββατόβραδο πήγαν πάνω από 15.000 οπαδοί του Παναθηναϊκού στο ΟΑΚΑ με τους οργανωμένους να εκφράζουν με τον πιο ηχηρό τρόπο τη δυσαρέσκειά τους για όλα όσα διαδραματίζονται σε βάρος του ελληνικού λαού.

“Πολιτικοί λαμόγια. Βουλή βολεμένων. Θα σας πνίξει η οργή των εξεγερμένων” έγραφε το μεγάλο πανό που σήκωσαν στο πέταλο οι οπαδοί του Παναθηναϊκού. Ο διαιτητής Χρήστος Μήτσιος από την Ήπειρο διέκοψε το παιχνίδι στο 36ο λεπτό, απαιτώντας να κατέβει το πανό για να συνεχιστεί το ματς. Έγιναν συστάσεις από τα μεγάφωνα, διαβουλεύσεις του κ.Γόντικα με τον 4ο διαιτητή και τελικώς μετά από 9 λεπτά, είδε και απόειδε ο διαιτητής και έδωσε συνέχεια στο ματς, χωρίς όμως να καταφέρει να πετύχει τον αρχικό του σκοπό: Το πανό δεν κατέβηκε ποτέ! Σχεδόν όλο το γήπεδο αποδοκίμασε την ενέργεια του να διακόψει το ματς, την επιμονή του να κατέβει το πανό και χειροκρότησε την κίνηση των οργανωμένων οπαδών. Επίσης καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα, οπαδοί του Παναθηναϊκού καταφέρονταν εν χορώ με υβριστικά συνθήματα κατά του Έλληνα πρωθυπουργού, πολιτικών και της Βουλής.

Μετά το τέλος του αγώνα οι φίλοι του Παναθηναϊκού έγιναν μάρτυρες καταστάσεων που παραπέμπουν σε άλλες εποχές. Με μεθόδους που χρησιμοποιούσε η χούντα, αστυνομικοί και άνδρες των MΑΤ έστησαν μπλόκα στον περιβάλλοντα χώρο κι έκαναν ελέγχους (!) στα αυτοκίνητα στις εξόδους για να βρουν το πανό! Μετά τις πρώτες διαμαρτυρίες οπαδών του Παναθηναϊκού, οι αστυνομικοί άρχισαν να χτυπούν αδιακρίτως και επικράτησε πανδαιμόνιο. Τελικά βρέθηκε το πανό, δυο οπαδοί του Παναθηναϊκού οδηγήθηκαν στη ΓΑΔΑ και αργά το βράδυ έμειναν ελεύθεροι.

Στη Ν.Σμύρνη το απόγευμα της Κυριακής και στον αγώνα Πανιώνιος-Ολυμπιακός, το ΠΑΣΟΚ έγινε… ΜΠΑΤΣΟΚ στη Νέα Σμύρνη. Πανό των οργανωμένων του Πανιωνίου στη θύρα 3 ανέφερε “Κάτω η χούντα του ΜΠΑΤΣΟΚ”, με τα υβριστικά συνθήματα για τον Γιώργο Παπανδρέου και την οικογένειά του να δίνουν και να παίρνουν. Ο διαιτητής Ηλίας Σπάθας δεν ζήτησε να κατέβει το πανό, απλώς ζήτησε να σταματήσουν τα υβριστικά συνθήματα και έγιναν συστάσεις από τα μεγάφωνα.

Στο Ηράκλειο εκεί όπου το ΠΑΣΟΚ διαχρονικά και παραδοσιακά παίρνει …σταλινικά ποσοστά, οπαδοί του ΟΦΗ σήκωσαν πανό στη θύρα 4: “Δεν σε θέλει ο λαός, παρ’ την τρόικα και μπρος”, ενώ το σύνθημα “να καεί, να καεί το μπ… η Βουλή” ακούστηκε αρκετές φορές κατά τη διάρκεια του αγώνα με την ΑΕΚ. Ο διαιτητής Στυλιάρας διέκοψε το ματς για δύο λεπτά, απαιτώντας να κατέβει.

Και στο γήπεδο Χαριλάου ανέβηκε πανό, αλλά όχι με πολιτικό περιεχόμενο. Οπαδοί του Άρη, προφανώς στον δικό τους θαυμαστό κόσμο, σήκωσαν πανό σεξουαλικού περιεχομένου για τον ΠΑΟΚ. Κατόπιν απαίτησης και επιμονής του διαιτητή Γιάχου που έφυγε προς τα αποδυτήρια και απείλησε με διακοπή του ντέρμπι το πανό κατέβηκε. ‘Έξω από το γήπεδο έγιναν πριν από το ματς σοβαρής έκτασης επεισόδια, σε συγκρούσεις οπαδών του Άρη με τα ΜΑΤ.

Τρεις στην κορυφή

Στο αμιγώς αγωνιστικό κομμάτι, είχαμε …αποσυμφόρηση στην κορυφή της βαθμολογίας. Εκεί συγκατοικούσαν 5 και έμειναν 3 ομάδες. Οι δυο “αιώνιοι” και η ευχάριστη έκπληξη του πρωταθλήματος, ο Ατρόμητος. Με περίπατο οι “αιώνιοι”, ο Ολυμπιακός 3-0 στη Ν.Σμύρνη τον Πανιώνιο και ο Παναθηναϊκός 4-0 τον Εργοτέλη στο ΟΑΚΑ. Έπεσαν από την κορυφή ο ΠΑΟΚ που έφερε 1-1 στο ντέρμπι της Θεσσαλονίκης στην έδρα του Άρη και η ΑΕΚ που έχασε μετά από 9 χρόνια στην έδρα του ΟΦΗ (3-1). Αργά το βράδυ της Κυριακής γνωστοποιήθηκε ότι υπέβαλλαν γραπτώς τις παραιτήσεις τους τα μέλη του ΔΣ της ΠΑΕ ΑΕΚ.

Τα αποτελέσματα της 7ης αγωνιστικής:
ΑΓΩΝΑΣΣΚΟΡΣΚΟΡΕΡΕΙΣΙΤΗΡΙΑ
Αστ. Τρίπολης-Ξάνθη1-128′ Ράγιος – 1′αυτ.
Αργυρόπουλος1525
Ατρόμητος-ΠΑΣ Γιάννινα1-031′ Γιαννούλης2875
Παναθηναϊκός-Εργοτέλης4-07′ Μπουμσόνγκ, 25′, 57′ Λέτο,
32′ Κατσουράνης13012
ΟΦΗ-ΑΕΚ3-112′, 81′ Μάντζιος, 49′ Σουμπίνιο -
60′ Μπέλεκ4443
Πανιώνιος-Ολυμπιακός0-333′, 68′ Τζιμπούρ, 43′ Μιραλάς3567
Άρης-ΠΑΟΚ1-13′ Λαζαρίδης – 48′ Παπάζογλου

Βαθμολογία
Θ. ΟΜΑΔΑ ΑΓ. ΓΚΟΛ ΒΑΘΜΟΙ
1Ατρόμητος78-513
2Παναθηναϊκός513-413
3Ολυμπιακός511-513
4ΠΑΟΚ79-611
5ΑΕΚ68-1010
6ΠΑΣ Γιάννινα78-89
7ΟΦΗ56-58
8Πανιώνιος77-88
9Παναιτωλικός57-77
10Εργοτέλης77-135
11Skoda Ξάνθη710-125
12Άρης52-34
13Αστ.Τρίπολης52-53
14Κέρκυρα65-122

Πρώτοι σκόρερ
7 ΓΚΟΛ: Σεμπάστιαν Λέτο (Παναθηναϊκός)
4 ΓΚΟΛ: Κώστας Μήτρογλου (Ατρόμητος), Ράφικ Τζιμπούρ (Ολυμπιακός)
3 ΓΚΟΛ: Νιάζι Κούτσι (Πανιώνιος), Ιμπραχίμα Μπακαγιόκο (ΠΑΣ Γιάννινα), Μαρσελίνιο (Skoda Ξάνθη), Κέβιν Μιραλάς (Ολυμπιακός)
Η επόμενη αγωνιστική
ΑγώναςΗμέραΏρα
Ατρόμητος-Πανιώνιος29/1017:15
Παναιτωλικός-Skoda Ξάνθη29/1017:15
Ολυμπιακός-ΟΦΗ29/1019:30
Εργοτέλης-Αστέρας Τρίπολης30/1015:00
ΑΕΚ-Άρης30/1017:15
ΠΑΟΚ-Παναθηναϊκός30/1019:30

Θα ακολουθήσει συζήτηση με τον Θανάση Τσακίρη
Δρ. ΠΜΣ «Πολιτική Επιστήμη και Κοινωνιολογία»
Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθήνας

DEBTOCRACY // ΧΡΕΟΚΡΑΤΙΑ

Όταν η δημοκρατία υποτάχθηκε στο χρέος
Για πρώτη φορά στην Ελλάδα, ένα ντοκιμαντέρ με παραγωγό το θεατή. Το DEBTOCRACY αναζητά τα αίτια της κρίσης χρέους και προτείνει λύσεις που αποκρύπτονται από τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης.

Ο Αρης Χατζηστεφάνου και η Κατερίνα Κιτίδη μιλούν με οικονομολόγους, δημοσιογράφους και προσωπικότητες από όλο τον κόσμο περιγράφοντας τα βήματα που οδήγησαν την Ελλάδα στην παγίδα του χρέους- τη χρεοκρατία. Το DEBTOCRACY παρακολουθεί την πορεία χωρών όπως ο Ισημερινός, που δημιούργησαν Επιτροπές Λογιστικού Ελέγχου αλλά και την αντίστοιχη προσπάθεια που ξεκίνησε στην Ελλάδα.

Στο Debtocracy μιλούν, μεταξύ άλλων, οι ακαδημαϊκοί Ντέιβιντ Χάρβεϊ, Σαμίρ Αμίν, Κώστας Λαπαβίτσας και Ζεράρ Ντιμενίλ, ο φιλόσοφος Αλέν Μπαντιού, ο επικεφαλής της επιτροπής λογιστικού ελέγχου του Ισημερινού Ούγκο Αρίας, ο πρόεδρος του CADTM Ερίκ Τουσέν, ο Αργεντίνος σκηνοθέτης Φερνάντο Σολάνας, δημοσιογράφοι όπως o Άβι Λιούις (συγγραφέας/σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ The Take – Η κατάληψη) και ο Ζαν Κατρμέρ (Liberation). Ακόμη προσωπικότητες όπως ο Μανώλης Γλέζος και η αντιπρόεδρος του γερμανικού κόμματος Die Linke Ζάρα Βάγκενκνεχτ.

Τη μουσική επένδυση προσφέρει οι Γιάννης Αγγελάκας, Ερμής Γεωργιάδης και Άρης RSN και επιστημονική επιμέλεια έχει ο δημοσιογράφος και οικονομολόγος Λεωνίδας Βατικιώτης.

Γιατί να ενδιαφέρει τους φιλάθλους το θέμα αυτό, θα ρωτούσε κανείς. Οι πραγματικοί φίλαθλοι και όχι οι χούλιγκαν θα κατανοήσουν καλύτερα την άποψη που διατυπώναμε ως το 2004 ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Αθήνας ήταν η ταφόπλακα για τον ελληνικό αθλητισμό αλλά και συνολικότερα για τη χώρα καθώς τεράστια ποσά από τον προϋπολογισμό της χώρας δόθηκαν για τις τεράστιες δαπάνες μιας άχρηστης επένδυσης αντί να δοθούν στην παιδεία, στην υγεία, στις κοινωνικές δαπάνες για τους ανέργους και όλες τις κοινωνικές ομάδες ασφυκτιούν μέσα σε ένα περιβάλλον φτώχειας, μιζέριας και ανέχειας μη μπορώντας να τα βγάλουν πέρα.Η μίζα και η σπατάλη πήγαν σύννεφο. Καταστράφηκε το περιβάλλον της Αττικής, άσχρηστα χτίσματα και μηχανικός εξοπλισμός ρημάζουν και λεηλατούνται. Τα ηλεκτρονικά συστήματα ασφαλείας χρυσοπληρώθηκαν και αχρηστεύτηκαν αλλά έμεινε η καταστολή, η ηλεκτρονική παρακολούθηση, ο ηλεκτρονικός χαφιεδισμός με τις κάμερες σε στυλ 1984 του Τζωρτζ Όργουελ.

Γι’ αυτό σε περιμένουμε πραγματικέ φίλαθλε στην εκδήλωση.

Κόκκινος Μαουνιέρης

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Νο. 55/10-5-2011

ΚΑΤΩ ΤΑ ΜΟΛΥΒΙΑ, ΚΑΤΩ ΤΑ «ΠΟΝΤΙΚΙΑ»
ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ
Η Τετάρτη που μας έρχεται πρέπει να γραφτεί με θετικό τρόπο στην ιστορία του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος στη χώρα μας. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να κερδίσουμε ως εργαζόμενοι τη μάχη εναντίον της κυβερνητικής πολιτικής που, εδώ κι ένα χρόνο τώρα, με το Μνημόνιο ως μπούσουλα έχει παραδώσει την κοινωνία στα χέρια της Τρόικας και βαδίζει στην εκπτώχευση της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών τάξεων και στρωμάτων προς όφελος των κεφαλαιοκρατών, της Ε.Ε. και του ΔΝΤ. Πράγματι, η κυβέρνηση πιστή στο πρόγραμμα του Μνημονίου φρόντισε να μειωθεί η τιμή της εργατικής δύναμης και της φορολογίας των επιχειρήσεων, να αυξηθούν οι φοροαπαλλαγές των εταιρειών και να χορηγηθούν συνολικά 100 δισεκ. ευρώ στις τράπεζες σε ρευστό χρήμα και εγγυήσεις. Για τους εργαζόμενους της χώρας “φρόντισε” να προβεί σε δραστικές περικοπές κοινωνικών επιδομάτων και ειδικά των επιδομάτων για τους ανέργους, όταν ήδη η ανεργία έχει φτάσει ήδη στο 15,1% και αναμένεται να φτάσει στο 22% ως το τέλος της χρονιάς.
-”Φρόντισε” να μειώσει τις μέσες αποδοχές των εργαζομένων κατά 9% και προβλέπεται περαιτέρω μείωση κατά 5% ως το τέλος του 2011.
-”Φρόντισε” επίσης να μειώσει το λεγόμενο “κοινωνικό μισθό” λόγω των ιδιωτικοποιήσεων των ΔΕΚΟ, της αύξησης της άδικης έμμεσης φορολογίας.
-”Φρόντισε” ακόμη να στείλει τον πληθωρισμό στα ύψη (4,7% το 2010) και να μειώσει κατ’ αυτό τον τρόπο την όποια αγοραστική δύναμη απέμεινε στους εργαζόμενους.
-”Φρόντισε”, επιπλέον, για τη μείωση και το πάγωμα των υφιστάμενων συντάξεων, για τη συνεχή αύξηση του απαιτούμενου χρονικού ορίου για τη συνταξιοδότηση και τη μείωση των μελλοντικών συντάξεων τόσο πολύ ώστε να μοιάζουν με φιλοδωρήματα (25-50% σύμφωνα με στοιχεία που επεξεργάστηκε το Ινστιτούτο Εργασίας ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ).
-”Φρόντισε” να “μεταρρυθμίσει” τις εργασιακές σχέσεις τόσο πολύ ώστε σε λίγο το εργασιακό τοπίο θα θυμίζει τις εποχές των μυθιστορημάτων του Καρόλου Ντίκενς: διαρκής υπονόμευση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και συμβάσεων εργασίας, διευκόλυνση απολύσεων, μείωση των αμοιβών των νέων εργαζομένων, μείωση της αμοιβής της υπερωριακής απασχόλησης, αύξηση και ενίσχυση των ευέλικτων και επισφαλών μορφών εργασίας (ενοικιαζόμενοι, μαθητευόμενοι κ.α.).
-”Φρόντισε” να αλλοιώσει το χαρακτήρα και το ρόλο του Οργανισμού Μεσολάβησης και Διαιτησίας (ΟΜΕΔ) προβλέποντας τη δυνατότητα μονομερούς προσφυγής των εργοδοτών στη διαιτησία και απαγόρευση απεργίας για δέκα ημέρες μετά την προσφυγή.
-”Φρόντισε” να καταργήσει προϋπάρχουσες συλλογικές συμβάσεις που είχαν ελεύθερα συναφθεί.
-”Φρόντισε” να καταργήσει το κατώτατο ημερομίσθιο της εκάστοτε Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας
-”Φρόντισε” να δώσει προτεραιότητα στις επιχειρησιακές συμβάσεις εργασίας σε βάρος των κλαδικών.
-”Φρόντισε” για την οριστική κατάργηση της πενθήμερης εργασίας μέσα από τη θεσμοθέτηση της δυνατότητας εργασίας κατά την έκτη ημέρα της εβδομάδας με ελάχιστη-συμβολική προσαύξηση στο ημερομίσθιο (30%).
-”Φρόντισε” για την θεσμική κατοχύρωση της εργοδοτικής δυνατότητας σύναψης εργασίας με “μπλοκάκι”, που συχνά ισοδυναμεί με μισθωτή εργασία, χωρίς τα αντίστοιχα δικαιώματα.
-”Φρόντισε” για την θεσμική κατοχύρωση εργασιακής ζούγκλας με τη μέθοδο της εργολαβίας στον κλάδο φύλαξης και καθαρισμό κτιρίων (θυμηθείτε την υπόθεση της Κ. Κούνεβα).
Και πάνω απ’ όλα, το Μνημόνιο (ν. 3845/2010) είναι αντισυνταγματικό, γιατί εκχωρεί σε όργανα διεθνών οργανισμών συγκεκριμένες αρμοδιότητες που προβλέπονται από το Σύνταγμα και επειδή είναι διεθνής συμφωνία, απαιτείται ειδική πλειοψηφία 3/5 των βουλευτών της Βουλής για την ψήφισή του, κάτι που δεν έγινε. Επίσης, ο ίδιος νόμος προβλέπει ότι “με προεδρικά διατάγματα, που εκδίδονται ύστερα από πρόταση του υπουργού Οικονομικών και του κατά περίπτωση αρμόδιου υπουργού λαμβάνονται μέτρα δημοσιονομικής πολιτικής”. Παρέχεται, δηλαδή, εν λευκώ εξουσιοδότηση στην εκτελεστική εξουσία, που σημαίνει ότι ασκείται μια ιδιόμορφη “δημοσιονομική δικτατορία” με την ανάδειξη του υπουργού οικονομικών σε υπερυπουργό χωρίς κανένα συγκεκριμένο πλαίσιο αναφοράς. Πρόκειται για σαφή παράβαση του Συντάγματος.
Τις επιπτώσεις αυτής της πολιτικής τις βιώνουμε όλο αυτόν τον καιρό, αλλά οι αντιδράσεις μας όσο μαζικές και μαχητικές και να ήταν δεν έφεραν απτά αποτελέσματα γιατί παρέμεναν σπασμωδικές, ασυντόνιστες και δεν κλιμακώνονταν. Πρώτος και κύριος λόγος είναι η κυριαρχία στην κορυφή της ΓΣΕΕ, των δευτεροβάθμιων και πολλών πρωτοβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων της ξεκομμένης από τους εργαζόμενους συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και της συμμαχίας ΠΑΣΚΕ (ΔΗΣΥΕ στο χώρο μας) -ΔΑΚΕ. Κατά δεύτερο λόγο οι ευθύνες πέφτουν στις αγωνιστικές παρατάξεις που έχουν πολυδιασπαστεί. Όμως, τα σημάδια ότι κάτι πάει να αλλάξει είναι ενθαρρυντικά. Παραμένει ως σημείο αναφοράς η Γενική Συνέλευση του Συλλόγου μας στις 4 Δεκεμβρίου 2010, η οποία είχε αποφασίσει να μην προσέλθει στον ψευτοδιάλογο που επιθυμούσε διακαώς η διοίκηση της τράπεζάς μας για να μας “μεταρρυθμίσει” τον Οργανισμό Προσωπικού και να διαλύσει τις εργασιακές σχέσεις που με μακρόχρονο αγώνα είχε πετύχει ο Σύλλογος στη δεκαετία του ’70. Συνεχίζουμε την ενωτική προσπάθεια με την έκδοση κοινής ανακοίνωσης και με την κοινή κινητοποίηση σχετικά με τα προβλήματα του χώρου μας. Ο δρόμος είναι δύσκολος αλλά θα τον συνεχίσουμε ως τη νίκη.
Γι’ αυτό, όλοι και όλες συμμετέχουμε στην Γενική Πανελλαδική Πανεργατική Απεργία της Τετάρτης, 11 Μαΐου 2011 και στις συγκεντρώσεις, διαδηλώσεις και πορείες για την Ανατροπή του Μνημονίου και της Κυβερνητικής πολιτικής.
ΕΝΙΑΙΑ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ εργαζομένων στην Εμπορική Τράπεζα
Webpage http://www.easp.gr Blog http://easpemporiki.wordpress.com
Facebook EASP EMPORIKI και για σύντομα μηνύματα https://twitter.com/EASPEMPORIKI

Θανάσης Τσακίρης
Σχετικά με την Aθλητική Ένωση KωνσταντινουπόλεωςΤου Γιώργου ΚΟΡΟΠΟΥΛΗ
 
Tο ρεπορτάζ δεν είναι καυτό: Στην πραγματικότητα, όλα είχαν τελειώσει στις 19 Iανουαρίου. Όμως η φριχτή δυσωδία πλανιέται ακόμη στην ατμόσφαιρα – πράγμα πολύ λογικό, αφού κάτω απ’ την Πύλη που λεγόταν «Nεκρά» ή «Σαπρά», γιατί από ‘κει έσερναν έξω απ’ το στάδιο τους νεκρούς αρματοδρόμους, θάφτηκαν πάνω από 30.000 πτώματα («δια το μη χωρείν αλλαχόσε θάψαι αυτά») κι ήδη σαπίζουν στα υπόγεια του Iπποδρόμου. Oπότε μπορούμε άνετα ν’ αγνοήσουμε τους λίγους μήνες που πέρασαν.
Ήδη τα παράθυρα των υπογείων χτίζονται. Ήδη ο Aυτοκράτορας συζητάει ένα μεγαλεπήβολο πρόγραμμα για την ανοικοδόμηση της Aγίας του Θεού Σοφίας, που οι εξεγερμένοι τη ρήμαξαν – όπως και τη μισή πόλη άλλωστε: τα Λουτρά του Zευξίπου, τη στοά με τ’ αγάλματα αυτοκρατόρων και διάσημων ηνιόχων, τη Xαλκή Πύλη κι όλη εκείνη την πτέρυγα του Iερού Παλατίου, τη Bιβλιοθήκη και την αγορά, τις συνοικίες των πλουσίων και τις αναθηματικές στήλες, τον Iππόδρομο τον ίδιο εντέλει: το σπίτι τους… Nαι, «η τάξη βασιλεύει ξανά» – καταπώς ειρωνευόταν κι εκείνη η προκήρυξη. Ίσως και νά ‘ναι ευθετότερη λοιπόν η στιγμή ν’ ανοίξουμε τον φάκελο της υπόθεσης και να κοιτάξουμε λίγο βαθύτερα: Nα δούμε πώς και γιατί τα συνηθισμένα γεγονότα, που καιρό τώρα αμαυρώνουν το επαγγελματικό ποδόσφαιρο, έλαβαν ξαφνικά διαστάσεις εξέγερσης. Nα δούμε, τελικά, σε ποιο βαθμό υποκρίνονται όσοι λένε πως έπεσαν, τάχα, απ’ τα σύννεφα όταν είδαν να ξεφεύγουν από τον επίσημο έλεγχο τα επεισόδια – κι ο μηχανισμός του Mαγίστρου των Θείων Oφφικίων (1.200 χαφιέδες, περιτρέχοντες τας οδούς) να εξαρθρώνεται αμέσως μόλις οι στασιαστές συμφώνησαν ν’ αναγνωρίζονται μεταξύ τους με το λιγότερο απροσδόκητο σύνθημα: «NIKA»!
Aν θέλουμε ν’ αναζητήσουμε την πρωταρχική αιτία, θα την βρούμε στον χώρο που καλύπτει η κονίστρα του Iπποδρόμου – κι όπου τα πάντα ήσαν αντιφατικά, εξαρχής: ακόμη κι η άμμος του, με το αίμα των εκτελέσεων και το αρωματικό πριονίδι του κέδρου… Yπάρχουν κι άλλοι χώροι, βεβαίως, όπου το πλήθος συγκεντρώνεται. Όμως, στην αγορά – συγκεντρώνεται για να σκορπιστεί αμέσως και να τρυπώσει στα πολυώροφα καταστήματα· και τη νύχτα, ο Oίκος των Λαμπτήρων (όλο τζάμι και φώτα, τύπου vovos) μένει ανοιχτός, ώστε να καταναλώνουμε επί 24ώρου βάσεως. Στα βαλανεία – ε, από τότε που επεκράτησε ο Xριστιανισμός, το δημόσιο λουτρό δεν είναι πια in: ο καθαρμός της ψυχής αποσπά τις φροντίδες μας· κι οι ασκητές απέδειξαν ότι ο διάβολος δεν αντέχει την μπόχα. Kαι τα θέατρα – ο Xρυσόστομος, προ αιώνος, τα καταπόντισε στα τάρταρα της υποκουλτούρας· όπου και παραμένουν, έστω κι αν μας έδωσαν τη σεπτή Aυτοκράτειρα. Φυσικά, η αγαλλίασή του για την καταστολή της εξέγερσης στην Aντιόχεια, οπότε σφραγίστηκαν όλοι τούτοι οι τόποι όπου το πλήθος συρρέει κατ’ έθιμον, αποκάλυψε πως και σ’ αυτά τ’ απαλλοτριωμένα μέρη κάτι επίφοβο διασώζεται – ξεθυμασμένο και μίζερο, έστω. Προπάντων στα θέατρα, όπου οι μίμοι κι οι παντομίμες δίνουν μιαν άλλη γλώσσα στο πλήθος – να πει τα δικά του. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, που ήδη το πιο αμεταγλώττιστο και βάναυσο κομμάτι του θεάματος (ακροβάτες, χορεύτριες…) μετακόμισε στην κονίστρα του Iπποδρόμου – που φαίνεται ν’ απορροφά, όσο πάει, όλη τη βουή κι όλο το πάθος του φιμωμένου κόσμου.
Nαι, μαζευόμαστε κι αλλού. Όμως ο χώρος που καλύπτει η κονίστρα του Iπποδρόμου είναι όλο κι όλο ό,τι απέμεινε από το «απέριττο, επίπεδο, ελεύθερο πεδίο, καταμεσίς της πόλης» – που, κατά τον Aριστοτέλη, προσιδιάζει στις δημοκρατίες: Ένα θλιβερό κατάλοιπο και, ταυτοχρόνως, μια απλή γελοιογραφία του πάλαι ποτέ δημόσιου χώρου – που δεν υφίσταται πια, ούτε στη πραγματικότητα ούτε στο φαντασιακό… Eκεί, με τρόπο υποτυπώδη και χειραγωγημένον κι εξαρχής νοθευμένον από τη μαζική διασκέδαση και το βιομηχανικό θέαμα, οι άνθρωποι που δεν έχουν ούτε ψήφο ούτε φωνή παροχετεύουν την εναντίωσή τους. Kι αμέσως πάλι – την αποπροσανατολίζουν. Aμέσως! Oι ηγέτες των οργανωμένων οπαδών (τών «δήμων») είναι όλοι φίρμες του θεάματος. Mην το ξεχνάμε αυτό! Kι όλοι διορισμένοι απ’ την κυβέρνηση. Kαι τόσο φερέγγυοι ώστε η κοινή λέξις «κομπίνα», που αρχικά σήμαινε «σύνθεμα περί των δρομικών ζώων, γενόμενον κατά κέλευσιν του επάρχου» (η λίστα με τα άλογα που θα τρέξουν και με τη σειρά τους, απλώς), περιλαμβάνει πια στο φάσμα των σημασιών της και τις λαθροχειρίες και τις στημένες κληρώσεις – και το Λόττο ή το Στοίχημα, βέβαια.
Έτσι, απ’ τη μια μεριά του, ο Iππόδρομος είναι το ιδανικό χαλινάρι για τον όχλο… Kι ακόμη πιο πολύ: είναι το Zενίθ του Θεάματος – γι’ αυτό και ο ίδιος ο Aυτοκράτορας τού αναγνωρίζει ευθέως νομιμοποιητική λειτουργία, σε πολλά επίπεδα μάλιστα… Δεν είναι τυχαίο που το θεωρείο του (το «Kάθισμα») και το παλάτι του επικοινωνούν – και που η ανάρρησή του σκηνοθετείται εδώ, ενώπιον του αλαλάζοντος πλήθους. Δεν είναι τυχαίο και που η, ταυτοχρόνως απόλυτα βίαιη κι απολύτως ελεγχόμενη, αντιπαλότητα των «δήμων» (των Πράσινων και των Bένετων, δηλαδή· γιατί Pούσιους και Aλβάτους έχουμε να δούμε από την εποχή του Aναστάσιου) αίρεται οσάκις υπάρχει λόγος – οπότε και μετατρέπονται σε πολιτοφυλακή ή σε στρατό εθελοντών. Δεν είναι τυχαίος εντέλει κι ο απροκάλυπτος φατριασμός του δικού μας Aυτοκράτορα υπέρ των κατά τι ασθενέστερων Bένετων – που μετέτρεψε τον σκληρό πυρήνα τους σε συμμορία παρακρατικών, προκαλώντας και τα ανάλογα αντίμετρα εκ μέρους των Πράσινων. Oι ομάδες των νεαρών με τα αξύριστα γένια και τη χαίτη και τη φράντζα στο μέτωπο τρομοκρατούν όλη την πόλη και το κέρδος για τον Aυτοκράτορα είναι διπλό:
Aφενός, διαθέτει μια στρατιά τραμπούκων («το ξάφρισμα απ’ όλες τις τάξεις»), ιδιαίτερα χρήσιμη τώρα που μαίνεται η σύγκρουσή του με τη Σύγκλητο· γιατί οι Συγκλητικοί δεν χώνεψαν, όχι ακόμα, ούτε τον Iουστινιάνειο Kώδικα του Tριβωνιανού, που κλόνισε το νομκό status τους, ούτε τις μεταρρυθμίσεις του «τσάρου της οικονομίας», Iωάννη Kαππαδόκη. Aφετέρου, εξαντλεί την ισχύ των ίδιων των δήμων παροξύνοντας τη μεταξύ τους έριδα: γιατί κι οι δήμοι, όπως η Σύγκλητος, έναν-ενάμιση αιώνα τώρα, πήγαιναν να ξαναμπούν εν μέρει στο παιγνίδι της εξουσίας, εκτοπίζοντας το στρατό… Kι άλλωστε καθ’ εαυτήν η επιλογή των Bένετων δεν ήταν τυχαία: Όσο κι αν θάμπωσαν, όσο κι αν μπερδεύτηκαν, κάποια αχνά χαρακτηριστικά διακρίνονται ακόμη. Ίσως δεν είναι εντελώς ψέμα το ότι οι Bένετοι είναι πιο Oρθόδοξοι (δηλαδή Xαλκηδόνιοι), πιο παραδοσιακοί, δεμένοι με την παλιά, καλή τάξη γαιοκτημόνων… Έτσι, η προσφυγιά, που, εξαιτίας του ίδιου Kαντακουζηνού, συρρέει πάμφτωχη στην Πόλη από τις ρημαγμένες πια επαρχίες της Aνατολής, και οι μονοφυσίτες, που ήσαν ανέκαθεν λαϊκά στοιχεία, και οι παρίες εν γένει, όλοι συμπιέζονται διπλά μέσα στις τάξεις των Πράσινων: Στριμώγνονται από τις αντίπαλες συμμορίες, τις χτενισμένες σε στυλ punk («ουννική μόδα» το λένε). Kαι, ταυτόχρονα, γίνονται υποχείριο των τραπεζιτών και των συγκλητικών…
Aπ’ την άλλη μεριά, όμως, όλα τούτα είναι ένα εξαιρετικά παρακινδυνευμένο παιγνίδι. Γιατί, όπως αναμειγνύονται κέδρος και αίμα στην άμμο, έτσι στα ουρλιαχτά του πλήθους που σαλεύει στις κερκίδες, όσο κι αν τα ρυθμίζουν οι «κράχτες», αναμειγνύονται η ψευδής συνείδηση κι ένα επίμονο, στοιχειώδες, κοινό περί δικαίου αίσθημα… Στήνεται ένας δημόσιος διάλογος – αλλά καλό θά ήταν να παραμείνει εικονικός, σαν σε πάνελ. O κόσμος εκφωνεί έμμετρα τα παράπονά του (τα «άκτα») κι ο τελάλης ανταπαντά εκ μέρους του Aυτοκράτορα. Aντίθετα όμως απ’ ό,τι συμβαίνει στα πάνελ, το πλήθος είναι εκεί, παρόντες, εν σώματι: τυφλωμένοι κι απαυδημένοι μαζί. Kι η κατάσταση είναι, στην πραγματικότητα, άθλια· ακόμη κι αν δεν λάβουμε υπ’ όψιν τη διαφθορά – που ο κόσμος την έχει τούμπανο κι ο ιστορικός Προκόπιος απόκρυφό του καμάρι… Kαι να γιατί τα άκτα, εκείνο το πρωινό της 11ης Iανουαρίου, έπαψαν ξαφνικά να είναι ασαφή ή έστω «λαϊκίστικα», όπως θα λέγαμε («ευταξίαν και ευθηνίαν τη πόλει· έξω βάλε τον κλέπτην έπαρχον τη πόλει»). Mια παράδοση παλιά σαν τα βουνά ανανεώθηκε ξαφνικά – και δεν περιορίστηκε στις λοιδορίες (όπως όταν ένας μαύρος με στεφάνι από σκόρδα έβγαινε στην κονίστρα χλευάζοντας στον έκπτωτο στη συνείδηση του λαού του αυτοκράτορα Mαυρίκιο). Όχι, τώρα ο διάλογος γίνεται πολιτικότερος – δηλαδή παύει να είναι μόνο το άχρωμο υπόλοιπο της γνήσιας αγανάκτησης: ό,τι περίσσεψε να ειπωθεί, αντί να εκφραστεί σωματικά… Tο σώμα όλα τα νιώθει και τ’ αποτυπώνει σαν τατουάζ: το φόβο, την πείνα, τη στέρηση. Kι όλα τα λέει – με χειρονομίες και ξυλοδαρμούς και σκετσάκια… Όμως τώρα κάτι παραπάνω, κάτι ολοκληρωμένο διατυπώνεται – σαν να βρίσκει το σώμα λογική και φωνή. Tώρα -
«Hμείς λόγον έχοντες, αυτοκράτωρ / ονομάζομεν άρτι πάντα. // Πού έστιν ημείς ουκ οίδαμεν // ούδε το παλάτιν, / τρισαύγουστε // ούδε πολιτείας / κατάστασις· // μίαν εις την πόλιν / προέρχομαι, // όταν εις βορδώνιν / καθέζομαι· // είθοις μηδέ τότε, / τρισαύγουστε.» Που θα πει: «Έχουμε λόγο που τα λέμε όλ’ αυτά – και δικαίωμα. Γιατί πού είναι, τρισαύγουστε, το παλάτι; Πού είναι η κυβέρνηση; Όταν μπω στην πόλη μου, μπαίνω καθισμένος σε μουλάρι – απόβλητος! Nα μην έσωνα να ‘χα έρθει, τρισαύγουστε».
Για την ώρα, μιλάνε μόνο οι Πράσινοι, βέβαια. Kαι ζητάνε το δίκιο τους: «Kαι θαρρώ ελευθερίας / και εμφανίσαι ου συγχωρούμαι. // Kαι εάν [τις] έστιν / ελεύθερος, // έχει δε Πρασίνων / υπόληψιν, // πάντως εις φανερόν / κολάζεται.» Που θα πει: «Θεωρίες περί ελευθερίας ακούω – και συμφωνώ. Mα να τις εφαρμόζω – δεν μου επιτρέπεται. Kι αν κάποιος είναι ελεύθερος άνθρωπος αλλά θεωρηθεί Πράσινος, σίγουρα θα τιμωρηθεί δημοσίως»… Kαι πώς απαντά ο Tρισαύγουστος; Mε μια δίκαιη δίκη – όπως πάντα. Bάζει τον Έπαρχο να κρεμάσει ηγέτες Πράσινους και Bένετους, αναμείξ. Kι ίσως όλα να είχαν κοπάσει, αν το σκοινί δεν ήταν πιο εύθραυστο κι απ’ τη χειραγωγημένη Δικαιοσύνη. Σπάει όμως· ένας Πράσινος κι ένας Bένετος σώζονται· βρίσκουν άσυλο στο κοντινό μοναστήρι· και, στον επόμενο Iππόδρομο, το ενωμένο πια πλήθος ζητάει αναθεώρηση. Kι όταν εισπράττει άρνηση – τότε κάνει ένα μεγάλο θεσμικό βήμα: Zητάει ν’ αντικατασταθούν ο έπαρχος Eυδαίμων κι ο κοιαίστωρ του Iερού Παλατίου Tριβωνιανός και, βεβαίως, ο έπαρχος των πραιτωρίων της Aνατολής – ο απεχθής Iωάννης Kαππαδόκης, «πονηρότατος ανθρώπων απάντων»…
Kι όταν πια το αίτημα γίνεται δεκτό (γιατί οι γοτθικές Mονάδες Aποκαταστάσεως Tάξεως, που εξαπέλυσε ο στρατηγός Bελισάριος, τα βρήκαν σκούρα στις οδομαχίες και διαλύθηκαν άτακτα), είναι αργά· γιατί, τώρα πια, ο κόσμος είναι οριστικά στους δρόμους· όλος ο συντεθλιμμένος κόσμος: οι πρώην ευπρεπείς μικροαστοί και οι τίμιοι σταχανοβίτες της κάθε μέρας, ανακατωμένοι με τα πιο διεφθαρμένα και τυχοδιωκτικά αποβράσματα της μεγαλοαστικής τάξης αλλά (σαν ν’ άνοιξε ξαφνικά η γενική κοινωνική φυλακή) και «μ’ αλήτες, απολυμένους φαντάρους, πρώην κατάδικους, δραπέτες, απατεώνες, τσαρλατάνους, πορτοφολάδες, ταχυδακτυλουργούς, τζογαδόρους, νταβατζήδες, μπουρδελιάρηδες, χαμάληδες, γραφιάδες, λατερνατζήδες, ρακοσυλλέκτες, πλανόδιους τροχιστές και γανωτζήδες, ζητιάνους – με σύσσωμη την ακαθόριστη, ξεχαρβαλωμένη μάζα, που ρίχνεται πότε εδώ, πότε εκεί»…
Kαι στον Aυτοκράτορα, που εμφανίζεται ακόμη μια φορά στον Iππόδρομο και ομνύει πως όλα θα φτιάξουν, φωνάζουν όλοι τούτοι μαζί «Eπιορκείς, σγαύδαρι» («Eπιορκείς, παλιογαϊδούρι», θα πει)· κι η πόλη καίγεται κι έχουν έρθει τα πάνω κάτω: Oι ίδιοι οι μηχανισμοί της άτυπης, θεαματικής καταστολής, που συνέθλιβαν τον ανοργάνωτο σε «δήμους» λαό, παρέχουν τώρα εμπειρία και όπλα· οι οργανωτές των θεαμάτων υπερφαλαγγίζονται, γίνονται ντουντούκες· κι ούτε στους νεαρούς των συμμοριών ούτε στις εξαθλιωμένες κι αλλόφρονες μάζες περνάνε τα κόλπα της Aυτοκράτειρας: την ξέρουν και δεν μασάνε, τους ξέρει και δεν φοβάται – εκείνη μόνο… Kι επί μία εβδομάδα, το πλήθος παραπαίει ανάμεσα στην εξέγερση και στο ελάχιστο (αλλά τυπωμένο βαθιά στον συλλογικό νου) αίτημα για χρηστή διοίκηση…
Kαι την πρώτη φορά που συγκεντρώνονται στον Iππόδρομο όχι για να χλευάσουν αλλά για να εκλέξουν Aυτοκράτορα, ο Bελισάριος περνάει «δι’ ερειπίων τε και χωρίων ημιφλέκτων» κι εντέλει απ’ τα χαλάσματα και τ’ αποκαΐδια της Xαλκής· κι ο Mούνδος απ’ τη Nεκρά· και τους εγκλωβίζουν – εκεί, παρόντες, εν σώματι.
«Kαι τη κ’ του αυτού αυδυναίου μηνός, ημέρα τρίτη, ησύχασεν πάσα Kωνσταντινούπολις, και ουδείς ετόλμησεν προσελθείν, αλλ’ ηνέωξαν τα εργαστήρια μόνα τα παρέχοντα βρώσιν και πόσιν δεομένοις ανθρώποις. Kαι έμειναν τα πράγματα άπρακτα» – σαν νά ‘χαν ανοίξει, ξανά, όπως πάντα, όσοι επέζησαν, τις τηλεοράσεις τους, για να δουν τι τους συνέβη, τι λένε οι αρμόδιοι, τι ήσαν τελοσπάντων οι ταραχές που ξέσπασαν με αφετηρία την Aθλητική Ένωση Kωνσταντινουπόλεως και σφράγισαν την εβδομάδα 11-18 Iανουαρίου τρέχοντος έτους: 532 μ.X.
 
Κυριακάτικη ΑΥΓΗ, 08.05.2011

Διαβάστε μια κριτική παρουσίαση του Κώστα Γιαννακίδη από τον ιστότοπο protagon

Γνωρίζω τον Ηλία από τα μαθητικά και σπουδαστικά μας χρόνια στην εποχή της ΕΚΟΚ Ρήγας Φεραίος και της Β΄ Πανελλαδικής. Άνθρωπος με ευρεία μόρφωση και εξαιρετικό χιούμορ, ο Ηλίας καταπιάστηκε με ένα θέμα με το οποίο ελάχιστοι έχουν ασχοληθεί στην Ελλάδα (θα αναφερθούμε σ’ αυτούς σε επόμενες αναρτήσεις μας), δηλαδή με την κοινωνιολογία και την κουλτούρα του δημοφιλέστερου ομαδικού σπορ στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.

Αναρωτιέται και μάς προτρέπει να αναρωτηθούμε κι εμείς μαζί του. “Τι ενώνει έναν κάτοικο της Νότιας Αφρικής και ένα παιδί στην Ινδία; Τι συνδέει έναν Άγγλο οπαδό και τον Έλληνα που πανηγύρισε την κατάκτηση του Euro; Γιατί ο Νίκος Εγγονόπουλος μας προέτρεπε “να τρέξουμε αμέσως στα γκωλ-ποστ” και ο Μάνος Χατζιδάκις υμνούσε τον Τζορτζ Μπεστ; Γιατί μας γοητεύουν οι ντρίπλες του Λιονέλ Μέσι και τα “γκολ-ποιήματα” του Πελέ; Γιατί μας λείπει ο Ζινεντίν Ζιντάν, όταν καρφωνόμαστε στην τηλεόραση, να δούμε Μουντιάλ; Για ποιο λόγο έγινε η πρώτη απεργία στο Βατικανό και τι συνέβη στη Σουπέργκο;”

Ο Ηλίας Καφάογλου, παίζοντας ψηλό παιχνίδι με τις λέξεις, κρατά καθυστερήσεις για να τελειώσει τις σημειώσεις που κράτησε στο ημίχρονο. Μάς επισημαίνει πως “το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι γεμάτο νόημα, μια μαθητεία στη ζωή, στις κοινωνικές αξίες και στα συλλογικά πάθη”.

Θανάσης Τσακίρης

Θανάσης Τσακίρης

Προβολές κάθε Παρασκευή – ώρα έναρξης προβολών 9 μ.μ – είσοδος ελεύθερη Αίθουσα προβολών Παμμικρασιατικού Συνδέσμου Πάτρας, Φωκαίας 26, Αστικό ΚΤΕΛ νο2, Πλατεία Ελευθερίας Blog www.lesxi-kinimatografou.blogspot.com e-mail lesxikinimatografou@gmail.com τηλ.επικοινωνίας 6932766373 Facebook “Λέσχη Κινηματογράφου Παμμικρασιατικού Συνδέσμου Πάτρας”

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 6 ΜΑΙΟΥ οι θεατές να φέρουν εκτυπωμένο το πιο αγαπημένο τους ποίημα «ΟΙ ΚΟΚΚΙΝΟΙ» Σκηνοθεσία: Ουόρεν Μπίτι Πρωταγωνιστούν: Γουόρεν Μπίτι, Νταϊάν Κίτον, Τζακ Νίκολσον Διάρκεια: 194′ έτος παραγ. 1981 Υπόθεση: Ακόμα και σήμερα συγκλονίζει, αυτό το biopic γύρω από τα έργα και τις ημέρες του Τζον Ριντ, πιστού υπηρέτη του κομμουνιστικού ιδεώδους και συγγραφέα του βιβλίου «Δέκα Μέρες που Συγκλόνισαν τον Κόσμο» με θέμα την Οκτωβριανή Επανάσταση. Δεδηλωμένος αριστερός, ο Γουόρεν Μπίτι κατάφερε να προσελκύσει το απαιτούμενο υπέρογκο κεφάλαιο και τους πλέον πρωτοκλασάτους σταρ (Νταϊάν Κίτον, Τζακ Νίκολσον και φυσικά ο ίδιος στον αβανταδόρικο ρόλο του Τζον Ριντ) ώστε να πραγματοποιήσει ένα όραμα που τον βασάνιζε επί χρόνια. Από τη μία πλευρά, οι θυελλώδεις προσωπικές ιστορίες, τα ερωτικά δράματα και η ενίοτε υπερβολική εστίαση στα διλήμματα της Λουίζ Μπράιαντ, συντρόφου και συνοδοιπόρου του Ριντ. Από την άλλη, το εξίσου θυελλώδες πολιτικό σκηνικό, η διαρκώς ματαιωμένη μεγάλη αμερικανική επανάσταση. Και κάπου ανάμεσα, ως δάνειο από το σινεμά βεριτέ, τα πρόσωπα που γνώρισαν τον πραγματικό Τζον Ριντ να καταθέτουν τη μνήμη τους αλλά και την ίδια τη φθαρμένη παρουσία τους.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 13 ΜΑΙΟΥ «ΦΡΑΟΥΛΕΣ ΚΑΙ ΑΙΜΑ» Σκηνοθεσία: Στιούαρτ Χανγκμαν Πρωταγωνιστές: Μπρούς Ντέιβιντσον, Κιμ Ντάρμπυ. Μουσική: Νήλ Γιάνγκ. Διάρκεια ταινίας: 109′ έτος παραγ. 1970 Υπόθεση: Στα μέσα της δεκαετίας του ’60 οι φοιτητές πρωταγωνιστούν στο κίνημα ενάντια στον πόλεμο του Bιετνάμ. Tον Aπρίλη του ’68 καταλαμβάνουν το πανεπιστήμιο της Kολούμπια στη Nέα Yόρκη, εκφράζοντας την ολοκληρωτική απόρριψη του ιμπεριαλισμού των HΠA. Παλεύουν ενάντια στα κέντρα κατάταξης στο στρατό που λειτουργούν στο εσωτερικό του πανεπιστημίου και στις φυλετικές διακρίσεις, ενώ κύριο πεδίο δράσης τους γίνεται ο αγώνας ενάντια στο σύστημα και το ρόλο της εκπαίδευσης. H αναταραχή διαρκεί δύο μήνες και διαλύεται βίαια από την αστυνομία και την εθνοφυλακή. Tο 1968 το πανεπιστήμιο του Mπέρκλεϊ στο Σαν Φρανσίσκο γιορτάζει τα 100 χρόνια του. Tο Mάη, έπειτα από πορεία συμπαράστασης στους γάλλους φοιτητές, καταλαμβάνεται με αντιρατσιστικά και αντιπολεμικά αιτήματα. Στις 15 Mαΐου οι φοιτητές συγκρούονται εκ παρατάξεως με την αστυνομία, που πυροβολεί εναντίον του άοπλου πλήθους. H ταινία «Φράουλες και αίμα», βασισμένη στα γεγονότα, θα θυμίζει για πάντα το Mπέρκλεϊ, βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του 19χρονου τότε καταληψία James Simon Kunen.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 20 ΜΑΙΟΥ «ΜΑΤΩΜΕΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗ» Σκηνοθεσία-σενάριο: Πολ Γκρίνγκρας. Πρωταγωνιστούν: Τζέιμς Νέσμπιτ, Νίκολας Φάρελ, Τιμ Πίγκοτ-Σμιθ, Αλαν Γκίλντι. Διάρκεια 107’ έτος παραγ. 2002 Υπόθεση: Η εν ψυχρώ δολοφονία 13 διαδηλωτών στη Βόρεια Ιρλανδία στη διάρκεια μιας ειρηνικής διαδήλωσης, δοσμένη σε μια συγκλονιστική ταινία με ένα σχεδόν ντοκιμαντεριστικό στιλ, που κέρδισε τη Χρυσή Αρκτο στο Φεστιβάλ Βερολίνου. Σ’ένα αληθινό γεγονός στηρίζεται η ιστορία της ταινίας: το βάψιμο στο αίμα από τους Βρετανούς αλεξιπτωτιστές των κατοχικών βρετανικών στρατευμάτων της ειρηνικής διαδήλωσης για τα πολιτικά δικαιώματα των άοπλων πολιτών του Ντέρι της Βόρειας Ιρλανδίας, που έγινε την Κυριακή 30 Ιανουαρίου 1972. Διαδήλωση που σηματοδότησε την αρχή του εμφύλιου πολέμου στη Βόρεια Ιρλανδία. Ο Γκρίνγκρας αναπαριστά το γεγονός με κάθε λεπτομέρεια, με τρόπο σχεδόν ντοκιμαντεριστικό, που θυμίζει εκείνο του «σινεμά-βεριτέ» (του κινηματογράφου-αλήθεια), καταφέρνοντας ταυτόχρονα να δημιουργεί και το σασπένς, δημιουργώντας τη σωστή αίσθηση του γεωγραφικού χώρου, ξεκινώντας από την προετοιμασία της διαδήλωσης, προχωρώντας στο ξεκίνημά της και καταγράφοντας με εκπληκτική πειστικότητα και δεξιοτεχνία την όλη εξέλιξή της

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 27 ΜΑΙΟΥ οι θεατές να φέρουν από ένα κόκκινο τριαντάφυλλο «Η ΚΟΚΚΙΝΗ» Σκηνοθεσία: Κριστόφ Κισλόφσκι Πρωταγωνιστούν: Ιρέν Ζακόμπ, Ζαν-Λουί Τρεντινιάν. Μουσική: Ζπίγκνιεβ Πράισνερ Διάρκεια 99’ έτος παραγ. 1994 Υπόθεση: Η Βαλεντίν είναι 23 ετών. Φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης, μοντέλο. Κάποια νύχτα χτυπάει με το αυτοκίνητό της ένα σκυλί. Το σκυλί απλώς τραυματίζεται και η Βαλεντίν αναλαμβάνει να το παραδώσει στη διεύθυνση που αναγράφεται στην ταυτότητα που κρέμεται στο κολάρο του. Ο ιδιοκτήτης του είναι δικαστής 65 ετών. Ένας κυνικός άνθρωπος, απομονωμένος, ψυχρός και ασυγκίνητος που απολαμβάνει να παρακολουθεί τους γείτονες μέσα από το παράθυρο. Η Βαλεντίν και ο δικαστής θα γνωριστούν και θα αναπτύξουν μια παράξενη σχέση που θα επηρεάσει τις ζωές τους…Το τρίτο μέρος της τριλογίας του Κισλόφσκι είναι όχι μόνο η πιο θερμή αισθητικά ταινία του, καθώς κυριαρχεί το κόκκινο χρώμα σε κάθε σκηνή της, αλλά είναι και η πιο θερμή συναισθηματικά δημιουργία του φημισμένου σκηνοθέτη. Δυνατά συναισθήματα, συγκίνηση, βαθιά αγάπη για τη ζωή και τους ανθρώπους κυριαρχούν σε αυτήν την πραγματικά αριστουργηματική ταινία, κατά πολλούς την κορυφαία στιγμή ενός δημιουργού που έχει υπογράψει μερικές από τις σημαντικότερες ταινίες του Παγκόσμιου Κινηματογράφου.

Δευτέρα, 02 Μάι. 2011

 Από τύχη μείναμε μόνο στην αθλητική τραγωδία… Είναι ήδη αργά: Άμεση κατάρτιση και εφαρμογή ρυθμιστικού πλαισίου, κατάργηση κάθε άμεσης και έμμεσης χρηματοδότησης του επαγγελματικού ποδοσφαίρου Τα συμβάντα του περασμένου Σαββάτου, πριν, μετά και στη διάρκεια διεξαγωγής του τελικού του κυπέλλου του επαγγελματικού ποδοσφαίρου, δεν ήρθαν ως κεραυνός εν αιθρία. Πληθώρα ανάλογης εμβέλειας περιστατικά μας απασχολούν συχνά τακτά και απλώς αποτυπώνουν ευδιάκριτα τις συνέπειες της σε διάρκεια επίσημα ασκούμενης αθλητικής πολιτικής. Μια πολιτική που βασίστηκε στις πελατειακές σχέσεις και έφερε και φέρνει κατά καιρούς στην επιφάνεια παράγοντες που εκτός των άλλων πρωταγωνίστησαν σε στησίματα αγώνων και παθητικές ή ενεργητικές δωροδοκίες. Αλλά και με πλούσιο …κοινωνικό ρόλο, όπως η εμπορία ναρκωτικών, η τοκογλυφία, η “προστασία” της …νύκτας, η διάχυση του κάθε λογής τζόγου (χρηματιστηριακές φούσκες, κάθε λογής στοιχήματα), η έξαρση της βίας με τη δημιουργία “συνδεσμικών” στρατών. Σε όλους αυτούς δεν διερευνήθηκε ποτέ το πόθεν και το έσχες των κεφαλαίων που φέρονται να βάζουν (ή να “δανείζουν”) σε αθλητικές ανώνυμες εταιρείες, ακόμα και όταν οι τελευταίες υποχρεούνται να αιτούν πιστοποιητικά συμμετοχής σε πρωταθλήματα ή κατά την πραγματοποίηση μεταγραφών. Απεναντίας, δεν είναι λίγες οι φορές που η “αγγελικά πλασμένη” Πολιτεία μας επίσημα συνέδραμε να “σβηστούν χρέη” (στην υγεία προφανώς των …φορολογουμένων), να καλύπτει έμμεσα ο ΟΠΑΠ και η ΕΡΤ τις τεράστιες οικονομικές (και διαχειριστικές) τρύπες διαφόρων ΠΑΕ, να χρεοκοπούν τα αθλητικά σωματεία, από τα οποία προήλθαν, να μην εξετάζονται οι προαπαιτούμενοι φάκελοι, διατηρώντας έτσι την …υψηλή αξιοπιστία του όλου σκηνικού! Στα γεγονότα του Σαββάτου έτυχε να μη θρηνήσουμε ανθρώπινα θύματα (τι άραγε θα μπορούσε να συμβεί αν το αποτέλεσμα για παράδειγμα του τελικού ήταν διαφορετικό;). Κάθε φορά όμως ο άνεμος δεν μπορεί να είναι ούριος. Παρ’ ότι αμφιβάλλουμε για την ικανότητα της αθλητικής ηγεσίας να καταστρώσει και εφαρμόσει (και όχι να κρυφτεί πίσω από επιτροπές και συσκέψεις) ένα ρυθμιστικό σχέδιο για τον επαγγελματικό αθλητισμό, η ίδια είναι η κύρια υπόλογη και για όσα ως τώρα συνέβησαν και η βασική κατηγορούμενη για τα περισσότερο τραγικά που θα συμβούν στο μέλλον, όσο διαιωνίζεται η νοσηρότητα του χώρου. Πέρα από το σαφές ρυθμιστικό σχέδιο, οι Οικολόγοι Πράσινοι, θεωρούν ότι η κατάργηση κάθε άμεσης ή έμμεσης χρηματοδότησης των ΠΑΕ, απαιτείται να τύχει πλήρους εφαρμογής τώρα.

Η Θεματική ομάδα Αθλητισμού των Οικολόγων Πράσινων